Governor vs Government: ಸರ್ಕಾರ vs ರಾಜ್ಯಪಾಲರು: ಯಾರು ಸರಿ ಯಾರು ತಪ್ಪು? ಸಂವಿಧಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ

Karnataka Governor vs Government Explained: ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಪಕ್ಷಗಳು ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಮತ್ತು ಚುನಾಯಿತ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಡುವಿನ ತಿಕ್ಕಾಟವು ದೇಶದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೊಸ ಸವಾಲನ್ನು ಒಡ್ಡಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾದ ಥಾವರ್‌ಚಂದ್‌ ಗೆಹ್ಲೋಟ್‌ ಅವರು ಜಂಟಿ ಅಧಿವೇಶನದ ಭಾಷಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿರುವುದು ಈ ಸಂಘರ್ಷದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿರುಸುಗೊಳಿಸಿದೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಥಾವರ್ ಚಂದ್ ಗೆಹ್ಲೋಟ್ ಅವರು ಸಂಪುಟ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ 43 ಪುಟಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಭಾಷಣದ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಓದಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಕೇವಲ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾಷಣ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿ ಸದನದಿಂದ ಹೊರನಡೆದಿರುವುದು ಈಗ ದೊಡ್ಡ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.

ಇಂದಿನ ಘಟನೆಯ ಸಾರಾಂಶ: ಸದನದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು?

ಜಂಟಿ ಅಧಿವೇಶನವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಲು ನಿಂತ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು, ಕೇವಲ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಓದಿದರು. “ನನ್ನ ಸರ್ಕಾರವು ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಲು ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಜೈ ಹಿಂದ್, ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ” ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಅವರು ಪೂರ್ಣ ಭಾಷಣವನ್ನು ಓದದೆ ಸದನದಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ಸದಸ್ಯರು ಸದನದಲ್ಲಿ ಘೋಷಣೆ ಕೂಗಿದರು. ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಈ ರೀತಿ ಕೇವಲ ಎರಡು ಸಾಲು ಓದಿ ಇತಿಹಾಸ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವುದು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರದ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ತಾರಕಕ್ಕೇರಿಸಿದೆ.

ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಿಡಿ ಹಚ್ಚಿದ ‘ಆ’ 11 ಪ್ಯಾರಾಗಳು

ರಾಜಭವನ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ನಡುವಿನ ಈ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಭಾಷಣದ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ 11 ಪ್ಯಾರಾಗಳು. ಈ ಪ್ಯಾರಾಗಳು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದ್ದವು:

ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತರಿ ಯೋಜನೆ: ಕೇಂದ್ರದ ಹೊಸ ‘VB-G RAM G’ ಕಾಯ್ದೆಯು ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತಾದ ಟೀಕೆ.

ತೆರಿಗೆ ಹಂಚಿಕೆ: ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾದ ತೆರಿಗೆ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅನುದಾನ ಕಡಿತ.

ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಅನುಮೋದನೆ: ಭದ್ರಾ ಮೇಲ್ದಂಡೆ ಯೋಜನೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಬಜೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಣ ಘೋಷಿಸಿದರೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಬರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ.

ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಕಚೇರಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಅಂಶಗಳು ಆಧಾರರಹಿತ ಮತ್ತು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವಂತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ, ಇವು ರಾಜ್ಯದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಹಕ್ಕುಗಳಾಗಿವೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಸೆಡ್ಡು : ಜಂಟಿ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ನಕಾರ

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ‘ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ನಡೆ’ಯ ಸರಣಿ

ಕಳೆದ ಮೂರೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಇಂತಹ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಮೂರನೇ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಆರ್.ಎನ್. ರವಿ ಅವರು ಸರ್ಕಾರದ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಅಂಶಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡದೆ ಹೊರನಡೆದಿದ್ದರು. ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ರಾಜೇಂದ್ರ ಅರ್ಲೇಕರ್ ಅವರು ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಓದದೆ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ನಡೆಯನ್ನು “ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಕರ್ತವ್ಯದ ಲೋಪ” ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದವು.

ಸಂವಿಧಾನದ ಚೌಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪುಗಳು

ಈ ಘಟನೆಯು ಸಂವಿಧಾನದ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ವಿಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ:

• ವಿಧಿ 176 (Article 176): ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಜಂಟಿ ಸದನವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡುವುದು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಕಡ್ಡಾಯ ಕರ್ತವ್ಯ. ಈ ಭಾಷಣವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಧೋರಣೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.
• ವಿಧಿ 163 (Article 163): ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ “ಸಲಹೆ ಮತ್ತು ನೆರವು” (Aid and Advice) ಅನ್ವಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಭಾಷಣದ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಅಥವಾ ತಮ್ಮದೇ ಭಾಷಣವನ್ನು ನೀಡುವ ಹಕ್ಕು ಸೀಮಿತ ವಿವೇಚನಾ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.
• ನಬಮ್ ರೇಬಿಯಾ ಕೇಸ್ (2016): ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ಐವರು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಪೀಠವು, “ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಚುನಾಯಿತ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು ಅಧಿಕಾರ ಬಳಸುವಂತಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
• ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಪ್ರಕರಣ: ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಭಾಷಣ ಮಾಡದ ಹೊರತು ಶಾಸಕಾಂಗದ ಅಧಿವೇಶನವು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದೆ.

ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿನ ಹಾದಿ

ಮಾಜಿ ಅಡ್ವೊಕೇಟ್ ಜನರಲ್ ಅಶೋಕ್ ಹಾರನಹಳ್ಳಿ ಅವರಂತಹ ತಜ್ಞರು ಹೇಳುವಂತೆ, ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಪಠ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓದಿದರೂ, ಸರ್ಕಾರವು ಪೂರ್ಣ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಸದನದ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗೆ (Proceedings) ಸೇರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಭಾಷಣವನ್ನೇ ಮಾಡದೆ ಹೋದರೆ ಅದು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪಿನ ಪ್ರಕಾರ, “ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಭಾಷಣ ಮಾಡದ ಹೊರತು ಶಾಸಕಾಂಗದ ಅಧಿವೇಶನವು ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.” ಇದು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಉಪಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಭಾಷಣದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ, ಕಾನೂನು ಸಚಿವ ಎಚ್.ಕೆ. ಪಾಟೀಲ್ ಮತ್ತು ಸಿಎಂ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಈ ನಡೆಯನ್ನು “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಕಗ್ಗೊಲೆ” ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಬರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಂದ್ರದ ವಿರುದ್ಧ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ, ಈಗ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಈ ‘ಅಸಾಂವಿಧಾನಿಕ’ ನಡೆಯ ವಿರುದ್ಧವೂ ಕಾನೂನು ಸಮರ ಸಾರಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ; ಇದು ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಅಧಿಕಾರ ಹಂಚಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.